gay

Bir şiir

Bu son gidişinde

bebeğim

 Göğümden bir yıldız akıp gitmesin

 solmasın gülümüz İstanbul'larda

 gitme

سلام بچه ها با عرض معذرت من مدتها بعد دوباره اومدم.بعد از این می خواهم به زبان ترکی هم بنویسم. تا بترکد چشم هر آن کس که نتواند دید. همجنسگرايان عزیز منتظر باشید.

selam yoldaşlar. munnan sonra türkçe de yazacağam. munu çekemmeyenler çatlasın. sevgili eşcinseller meni gözleyin

                                    قسمت اول    
همانطوريکه مي دانيم بقول دکتر شميسا ادبيات غنايي فارسي ادبيات همجنسگرايي است و فقط در ادبيات دوران معاصر است که در آن بطور  گسترده اي با معشوق مونث مواجهيم. حتي اديب و شاعر معروف هندي در قرن هفدهم يعني آزاد بلگرامي در کتاب غزال الهند مي نويسد: ( تغزل شعراي عربي و هندي با نساء است خلاف شعراي ترکي  و فارسي که اينها بناي تغزل را بر امارد گذاشته اند.) يکي از اين دوران که خوشبختانه همجنسگرايي رواج داشته و هيچ قبحي نداشته دوره غزنويان مي باشد مانند عشق خود سلطان محمود غزنوي به اياز که در ادبيات فارسي از جمله آثار سعدي و حافظ و... انعکاس گسترده اي يافته است. معروفترين شاعران اين دوره عنصري، منوچهري و فرخي سيستاني هستند.

 حال چند نمونه از اشعار فرخي ذکر مي کنيم:

دوست   دارم   کودک سيمين بر  بيجاده  لب

                            هر  کجا زايشان يکي بيني مرا آنجا طلب

اي خوشا زين پيشتر کاندر سرايم زين صفت   

                           کودکان بودند سيمين سينه و زرين سلب

با سرينهاي    سپيد    و گرد  چون تل سمن  

                            با   ميانهاي   نزار   چون    تار    قصب

اي پسر جنگ بنه بوسه  بيار

                             اين همه جنگ و درشتي به چه کار

تو چو من يار نيابي به جهان 

                             من  چو  تو  يابم  هر   روز  هزار

اي پسرنيز  مرا  سنگدل  و تند  مخوان 

                        تندي و سنگدلي پيشه توست اي دل و جان

دوش باري چه سخن  گفتم  با تو صنما

                          که چنان تنگدل   و تافته دل   گشتي از آن

تو غلام مني و خواجه خداوند من است  

                            نتوان با تو سخن  گفتن  و با خواجه توان

اي پسر گر دل من کرد همي خواهي  شاد

                           از پس باده مرا بوسه همي بايد داد

چند گاهي است که از باده و از بوسه مرا  

                         نفکندستي بيهوش و نکردستي شاد

دل آن ترک نه اندر خور سيمين بر اوست   

                      سخن او نه ز جنس لب چون شکر اوست

با لب شيرين با من سخنان گويد تلخ  

                       سخن تلخ نداند که نه اندر خور اوست

از همه خلق دل من سوي او دارد ميل  

                       بيهده نيست پس آن کبر که اندر سر اوست

مادرش گفت پسر زايم سرو و مه زاد

                   پس مرا اين گله و مشغله با مادر اوست          

با توجه به اینکه gay بودن در ایران جرم محسوب می شود امکان وجود داشتن کلوپ یا انجمنی که gay ها بتوانند با هم ارتباط داشته باشندوجود ندارد.بنابراین ایجاد محلهایی بصورت خودجوش می تواند مفید باشد .البته ایجاد این مراکز حساسیت مامورین را برخواهدانگیخت پس چه باید کرد؟خوشبختانه در بعضی از شهرها مراکزی از قدیم بصورت خودجوش به وجود آمده اند مثلا در تهران پارک دانشجویی را می توان نام برد که به علت شناخته شدن و جاافتادنش حساسیتی را برنمی انگیزد.منتها اشکالاتی که این پارک دارد عبارتند از:

۱ -اکثر افرادی که به این پارک می آیند مسن می باشند و مثلا برای کسی مثل من که از کیس زیر 22 سال خوشش می آید به ندرت موردی یافت میشود.

۲ -اکثر افرادی که به این پارک می آیند دید درستی از gay بودن ندارندو بسیاری از آنها هدفشان فقط  سکس میباشد و نه دوستی به همراه سکس.

۳ -افرادی نیز برای کسب در آمد به آنجا می آیندو از آن بددتر عده ای تیغ زن(باجگیر)نیز وجود دارند البته خوشبختانه به علت وجود داشتن انتظامات پارک(نترسید)این مورد سوم کمتر دیده می شود.

حال پیشنهاد من این است که برای بهتر شدن جو پارک افرادی از تمام سنین و نیز کسانی که دید درستی نسبت به gay ها دارند در ساعات 17 الی 21 به پارک آمده و باعث رونق پارک گردند.و همچنین این افراد در وبلاگها نیز این موضوع را مطرح کنند و به دوستان gay خود نیز خبر دهند.البته لازم است که دوستان در اوائل اگر دوستی پیدا نکردند ناامید نشوند و حضور خود را استمرار بخشند.

همین کار را می توان در همان ساعت در باغ گلستان تبریز(شهرهای دیگر را اطلاعی ندارم)انجام دهند.

اگر نظری دارید میتوانید در بخش نظر دهید ما را خوشحال کنید و یا  idمن در yahoo messanger را (bamaram_khoshgel2000)  اضافه کرده و off بگذارید.

اصولا gay به مردي اطلاق ميگردد که تمايل به جنس موافق خود دارد.با مطالعات زيادي که من انجام داده ام درعلم پزشکي امروز اين مسئله کاملا فطري و طبيعي بوده و به عنوان بيماري شناخته نمي شود تا درمان داشته باشد.مويد حرف من تنها متخصص سکسولوژي در ايران(تا جائي که من مي دانم)يعني دکتر مهرابي بود.البته بايد اضافه کنم که در گذشته روانشناساني مثل فرويد به غلط تصور مي کردند که اين مسئله يک اختلال رواني ميباشد که ريشه هاي خانوادگي و اجتماعي دارد.آنها فکر ميکردند که مسائلي مانند رفتار والدين نسبت به فرزندان،رفتار والدين با همديگر،مشکلات خانوادگي واجتمائي،تجاوز جنسي به آنها در سنين پائين واختلالات رواني ديگربعد ها باعث اين گرايش در مردان مي گردد.حتي براي درمان نيز به اين صورت عمل ميکردند که مردي با اين گرايش را چند روز با زناني لخت در يک اتاق تنها ميگذاشتند وروشهاي ديگر که هيچکدام موثر نبوده اند.در نتيجه امروز اين گرايش وچند گرايش ديگر را از ليست بيماريها حذف نموده اند.در واقع با علم امروز هر کودکي که متولد ميشود گرايشش مشخص است وکاري که ما انجام ميدهيم فقط کشف آن است وهمين.وما نميتوانيم به قانون خلقت دست برده و آن را سرکوب نمائيم و يا عوضش نمائيم و يا حتي خود را سرزنش نمائيم.متاسفانه امروز در ايران به اين مسئله به ديده تحقير و حتي جرم نگريسته ميشود که از جهل و عدم آگاهي به مطالب بالاست ووظيفه ما اطلاع رساني است.حال با توجه به مطالب فوق چون اين گرايش يک گرايش طبيعي و غريزي است پس کاملا لذت بخش ميباشد؛چون در واقع تمامي غرائز(در صورت عدم افراط وتفريط)لذت بخش هستند؛چراکه به تاييد روانشناسان ، غريزه اينگونه تعريف ميشود:هر چيزي که براي بقاء حيات انسان ضروري مي باشد.